|
حافظ قلابي
 نيمه شب پريشب گشتم دچار كابوس ديدم به خواب حافظ توي صف اتوبوس گفتم: سلام حافظ
گفتا : عليك جانم گفتم: كجا روي؟ گفت والله خود ندانم گفتم : بگير فالي گفتا نمانده حالي گفتم: چگونه اي؟ گفت: در بند بي خيالي گفتم كه تازه تازه شعر و غزل چه داري؟ گفتا كه مي سرايم شعر سپيدباري گفتم: ز دولت عشق، گفتا: كودتا شد گفتم: رقيب، گفتا: كله پا شد گفتم: كجاست ليلي؟ مشغول دلربايي؟ گفتا: شده ستاره در فيلم سينمايي گفتم: بگو، ز خالش، آن خال آتش افروز؟ گفتا: عمل نموده، ديروز يا پريروز گفتم: بگو ز مويش، گفتا كه مش نموده گفتم: بگو، ز يارش، گفتا ولش نموده گفتم: چرا؟ چگونه؟ عاقل شده است مجنون؟ گفتا: شديد گشته معتاد گرد و افيون گفتم: كجاست جمشيد؟ جام جهان نمايش؟ گفتا: خريده قسطي تلويزيون به جايش گفتم: بگو، ز ساقي حالا شده چه كاره؟ گفتا: شدست منشي در دفتر اداره گفتم: بگو؛ ز زاهد آن رهنماي منزل گفتا: كه دست خود را بردار از سر دل گفتم: ز ساربان گو با كاروان غم ها گفتا: آژانس دارد با تور دور دنيا گفتم: بگو، ز محمل يا از كجاوه يادي گفتا: پژو، دوو، بنز يا گلف نوك مدادي گفتم كه قاصدت كو آن باد صبح شرقي گفتا كه جاي خود را داده به فاكس برقي گفتم: بيا ز هدهد جوييم راه چاره گفتا: به جاي هدهد ديش است و ماهواره گفتم: سلام ما را باد صبا كجا برد؟ گفتا: به پست داده، آورد يا نياورد؟ گفتم: بگو ز مُشكٍ آهوي دشتِ زنگي گفتم: سراغ داري ميخانه اي حسابي؟ گفتا: آنچه بود از دَم گشته چلو كبابي گفتم: بيا دو تايي لب تر كنيم پنهان گفتا: نمي هراسي از چوب پاسبانان؟ گفتم شراب نابي تو دست و پا نداري؟ گفتا كه جاش دارم وافور با نگاري گفتم: بلند بوده موي تو آن زمان ها گفتا : به حبس بودم اَز ته زدند آن ها گفتم: شما و زندان؟ حافظ ما رو گرفتي؟ گفتا: نديده بودم هالو به اين خرفتي |
|
